“BAA UDO ko
bagalemak peak sajo ko mah?” Ciek Uniang manggarutu surang. Awan sanjo bararak
diambuih angin, rumah gadang alah condong, sawah jo ladang, arato pusako tinggi
tu awak sartifikatkan pulo jo Parona. Inyo sangko, inyo nan malaco sawah jo
ladang tu. Sadang inyiak muyang nan malaconyo di zaman Ulando, indak tapikia
mambuek surek-surek arato pusako tu.
“Ondeh mak,
baa sakasa tu bana kau Niang,” sauik Parewa. Karano inyo mangarati bana hiduik
susah di kampuang. Tanah-tanah nan rancak alah tajua ka urang kota. Karano tanah jo sawah alah
basartifikat, murah bana malegonyo. Indak paralu mangurumahkan anak kamanakan
kasadonyo.
“Awak ko iyo
rakuih, dek ulah kepeang bantuan desa, bandes dek sari. Nagari batuka namo jo
desa. Namonyo dimekarkan. Sakian ratuh nagari jadi sakian ribu desa.” Parewa
malenggok ka Ciek Uniang, kadang-kadang sarato jo cibie. Karano nagari diserbu
dek Parona, adaik nan disimir-simir Mak Datuak Lekam tu, lai alah bakilek. Di
jaman Orde Baru tu, awak takalok kasadonyo. Nan paralu kepeang masuk nagari
awak.
“Lai takana
dek udo, lagu tahun ampek limo, kok jadi
udo ka Jambi, balikan awak sagalo atom, barang-barang sarupo ikek pinggang
dan sikek rambuik nan tabuek dari karah tu, dinamokan Atom.” Ciek Uniang
tasenggeang surang.
Garimih malam
mampacapekkan mato mangantuak, tapi, Udin Kacang Miang alun pulang dari lapau.
Inyo asyik juo maota. Ota luntang-lantuang kian kamari.
“Eh, ado
potongan kaki di dalam sepatu bot tu,” saru Udin Kacang Miang ka Parewa.
Kajadian tu, sarupo nostalgia ko mah! Ado namonyo bukik kaluwang, di nagari
Tilatang Kamang, itu di tahun 60-an, katiko awak sadang parang sudaro. Parewa
sangkek tu mancaliak panembak 12,7
sanjato otomatis nan dipagunokan untuak panembak pasawaik udaro. Sakali-sakali
dimasukkan juo ka tantara pusaik. Sakali ko, 12,7 tu manganai kaki
tantara pusaik tu, tingga sipatu botnyo nan baisi kaki sakarek.
“Lai malawan
tentara pemberontak tu?”
Ciek Uniang
basugiro ka manutuik pintu lapaunyo. Parewa tasingguang. Inyo sangko awak ko
tantara pemberontak nan lari-lari sajo. Lai takana, pasukan Batalyon Zadelberg
tu, batalyon bagak parang di Tilatang Kamang.
“Limpaduak!” Udin Kacang Miang, manirukan kato-kato nan parnah kalua
dari muluik Komandan Batalyon 2003 PRRI
tu, nan banamo Benny Zadelberg, Bulando Indo, takato barani baparang di jaman
bagolak di Sumatra Baraik ko. Tantara Pusaik mangko pai baparang ka nagari-nagari,
sudah tu babaliak ka Kota Bukittinggi. Tantara pambarontak sarupo ikan jo aie
jo rakyaik di nagari tu. Sejak 4 Mei 58 sampai 59. Tilatang Kamang bisa batahan
jo pambarontaknyo.
“Aden indak
pangapik daun kunik do,” gerutu Parewa.
“Awak iyo suko
bondong aie bondong dadak. Awak jadi gando dalam diri awak. Muluik mangecekkan
iyo, di dalam hati siapo tau. Awak paibo hati, kadang-kadang sentimentil sarupo
nyanyi Kumbang Cari Nusykan Syarif. Sakali-kali Ati den
Taibo, lagu nan takana di tahun 60-an.”
“Paibo hati
indak elok, lakeh jadi tuo,” bisiak Udin Kacang Miang, sambia basiap-siap
maninggakan lapau. Kalam malam mulai datang. Garimih alah mulai usai. Di
matonyo tabayang pancuran aie di kaki Sago. Aia janiah ikannyo jinak, tapi
parang sudaro sadang bajadi.
“Ado mamang, sakali aie gadang, sakali tapian barubah.”
Ciek Uniang hampia salasai manutuik pintu lapaunyo. Manusia barubah, alam
barubah. Rekonstruksi, maulang baliak
latak, iyo paralu. Mangamehi nan baserak, mauleh nan lah putuih, tapi, kok manggosok-gosok,
manyemir-nyemir supayo bakilek indak do.
Parewa jo Udin
Kacang Miang berlalu. Kunang-kunang batabangan dan cingkariak banyanyi sabana
lintuah …
Tidak ada komentar:
Posting Komentar
Terima kasih telah memberi komentas