“ANO kan urang awak du,” bisiak Udin Kararanggo sasudah sumbayang
Subuah. Matoari alun kalua dari puncak bukik. Awan bararak di pinggang gunuang
Marapi. Indah nampak Sarasah, karano alah ampia ari sabulan pamaneh.
“Tapi, ano panciluik,” careceh Malano Manuang sambia maambiak katan jo
goreng pisang. Bininyo mambuekkan kupi manih untuk Udin Kararanggo di dapua.
Api kayu manjilek-jilek ikua pariuak. Pagu lah itam dek bakeh asok tungku.
“Sia nan maajak awak
panciluik,” batanyo Rabiatun, bini Malano Manuang ka Udin Kararanggo. Di jaman
Japang, kutiko asia sawah jo parak masuak gudang Japang, awak iyo panek-panek
ka sawah jo ka ladang sajo no. Kutiko tu awak baraja manciluik asia sawah jo
ladang awak sandiri. Asia sawah 500 belek, dikatokan 200 belek. Sabok kalau
indak sarupo tu mati awak indak makan.
“Tu iyo, sabanyak aka mancik, sabanyak aka kuciang,” Malano Manuang
manimpeh kecek binino. Bini Malano Manuang iyo agak mudo lai, karano Rabiatun
bini nan ka ampek dek no. Ano batarak tacin dek sari, dapek bini mudo. Kutiko
tu, Malano Manuang alah agak tuo juo.
“Di jaman Japang, aden alah suko juo marokok, sangkek tu ado rokok nan
lamak, namonyo rokok Koa,” Udin Kararanggo manggosok meja nan kanai kupi
taserak.
“Di wakatu sulik, iduik morak-marik. Awak tapaso jadi panciluik.
Pangicuah jo panduto. Umbuak jo galia sarato lincia baluik.” Malano Manuang
maningkah curito.
Sapagi tu kadaino iyo rami bana. Ado nan bakaluntun kain saruang. Ado
nan basebo. Ado nan balilik kain anduak dilihianyo.
“Di jaman Japang tu, aden baumua 18 taun tu mah. Lapeh tatangkok di
pangguang Bukiktinggi, karano Japang sadang mancari urang nan ka dibao ka Loge
untuak karajo paso.” Udin Kararanggo mangana-ngana parasaianno. Kok indak
lapeh, ano alun tantu ka basuo lai. Japang kalah, nagari awak maradeka. Udin
Kararanggo masuak BPNK, akiano jadi Lasykar Hizbullah.
“Lasykar Hizbullah, wakatu tu iyo banyak sanjatonyo. Sabalun
bagabuang jadi Tantara Republik Indonesia.” Malano Manuang takana pulo dekno. Lasykar-lasykar
banyak nan gadang sarawano. Kapalo balilik kain sirah, basipatu bot
sainggo lutuik.
“Lai dapek veteran, Malano!” Udin Kararanggo sarupo
maetong-etong pitih pansiun veteran nan ditarimono tiok bulan. Ado nan
pansiun Parintih Kemerdekaan, ado nan pansiun tantara NRP, dan ado pulo nan
pansiun tukang pupuik tanduak di jaman agresi Bulando, gadang pulo parananno.
Baa ka indak? Kutiko Bulando pai ka kampuang-kampuang mancari ekstrimis, tukang
pupuik sabana paralu, kok indak, urang laki-laki di kampuang tu abih mati
ditembak Bulando.
“Aden iyo indak dapek pansiun, doh!” kecek si
Rabiatun. Sangkek tu ano lai jadi lasykar wanita. Lasykar padusi nan
indak basinjato. Sarupo palang merah, sarupo nyanyi salendang sutra. Rabiatun
sabak matono, taringkek maso batarak tacin.
“Tulih dulu..tulih dulu di buku.” Udin Kararanggo jo muluikno nan
kariang mancalik ka Malano Manuang nan punyo lapau. Dietong galeh balabo, tapi
lah jadi piranduak kasadono …
Tidak ada komentar:
Posting Komentar
Terima kasih telah memberi komentas