Sanjato Malawan Puisi

“Baa kaba?”

“Sarupo ko nyo.”

“Lai sanang-sanang sajo?”

“Kok banyak bana tanyo.”

“Taragak bana ambo!”

“Ampek puluah taun indak basuwo”.

“Alah banyak cucu den. Salapan, banyak-e.”

Ajo Kutar, sadang maota kareh jo Ajo Sidi. Nan surang bugih lamo. Nan surang tanun Kubang. Nan ciek suto, nan ciek lai banang duo ribu. Saruang bugih sajuak. Saruang Kubang maisok paluah.

Tenno Haika

“SARUPO kampuang di alahkan garudo, ko mah!”

“Langang.”

“Sunyi.”

“Tabunduang, den!”

“Karajo kareh.”

Maruhun Labaih, bajalan ka ilia ka mudiak. Awan malinteh-linteh di ateh bukik Tarapuang. Alang babega. Anak ayam mangkatorok katakuik-an. Inyo kini alah sampai di jalan kabau. Jalan ka sawah tapi panduduaknyo lai pulo nan mati indak makan.

Salero Sarakah

Urban. Urang kampuang pai kakota.

“Pindah? Sabanta!”

“Taraso lamak, inyo tingggakan kampuang.”

“Kampuang nan agraris tu?”

“Iyo!”

“Di ma pulo nagari kampuang awak nan lah punyo industri.”

“Jo salero agraris tu, inyo pai marantau.”

“Ari baik, bulan baik, inyo pulang kampuang.”