“MANJAGOAN ula lalok, Parewa tu
mah!” buransang Udin Kacang Miang katiko
minum kopi pagi di lapau Sutan Pamenan. Ari lah barabuik tinggi juo. Matoari
manyigi di baliak bukik di sabalah timua.
“Baa mangko baitu, tapi
reformasi,” cibia Parewa. Kupi dicangkianyo alah barubah rononyo. Biasonyo kupi
Parewa indak bagulo. Inyo alah lamo dapek panyakik gulo.
“Sakali-sakali paralu juo
basicontiak, kok indak lakeh awak tuo.” Udin Kacang Miang maliek ka Kak Datuk
Mudo nan sajak tadi nan tapana-pana. Sabok inyo ka bagageh pai ka sawah.
Sawahnyo kini sadang dirancah indak lamo lai ka batanam. Urang kampung lah
maleh ka sawah, karano gadang singguluang daripado baban. Labiah-labiah sajak
bareh impor ko alah mawabah datang ka nagari awak.
“Bareh Solok iyo kamek nasinyo,
bareh Ampek Angkek sarupo talua samuik putiahnyo, bareh Batang Tabik
Payokumbuih… ondeh, bagabun-gabun mamanciang salero.”
Kak Datuak Mudo maingek-ingek
bareh ma nan lamak dan takato di nagari awak ko. Sabab sasudah bimas, padi-padian dek sari, padi lamo,
padi lokal abih ilang indak tantu rimbonyo. Karano, umua mananam padi lokal iyo
anam bulan lamonyo, sadangkan batanam padi bimas 100 hari umuanyo.
“Jan banyak pangana bana, nan
paralu paruik kanyang, asa ado bareh apo sajolah namonyo,” sogah Udin Kacang
Miang ka Kak Datuak Mudo, nan tadi icak-icak bagageh kapai ka sawah. Dari sawah
tadanga bunyi soh….soh….soh, kareta api baro.
“Antahlah yuang! Alah abih padei dek jawei ko
mah! Manga juo udo lai tu. Alah ampia tangah ari, inyo di lapau juo lai maota,”
kato Upiak Cindin mararau di baliak paga rumahnyo. Raraunyo tu diarahkan ka Pak
Cindin nan sajak pagi tadi talibaik bapolemik pakaro bareh di lapau.
“Sajak reformasi ko, urang lapau
alah tabik pulo santiangnyo. Indak dapek barutang lai. Biasonyo Parewa, Udin
Kacang Miang, jo Datuk Mudo, sudah makan goreng jo katan dan minum teh jo kopi,
mambon sajo dulu.” Upiak Cindin mambirunguik di pintu kaporo rumahnyo.
“Tulih se dulu, bisuak dibaia.”
Itu kato nan kalua di muluik urang-urang nan biaso barutang di kadai kupi tu.
Kini indak dapek baitu lai. Karano alah tamakan pokok di jaman reformasi ko.
Arago barang-barang acok barubah. Sabanta naiak indak ado nan turun doh.
Parancih, lalidih, alah saribu limo ratuih sakabek. Alun kambeh lai, kambeh si
pario tu, alah saribu rupiah pulo sabuah. Kok bada alah naiak pulo aragonyo,
tamasuak jo ikan puyu jo baluik.
“Indak adoh nan murah doh.
Labiah-labiah sajak iruak-pikuak tantang kenaikan gaji dan tunjangan ko,”
garutu Parewa manggango-ngango. Rancak awak demonstrasi sajo tiok hari, kalua
paluah dan makan lamak.
“UMR kan naiak pulo,” Kak Datuak
Mudo maningkah pulo carito tu. “Labiah-labiah pakarajo nan banamo buruh tu,
maadoan demo pulo di 1 Mai. Alah sarupo kutiko kuminih bakuaso taun 60-an dek
sari. Rami-rami manuntuik upah naiak.”
“Satu Mai banyak pulo caritonyo.
Surek kaba Haluan tabik nan kaduo ko iyo, 1 Mai 1969. Tigo puluh satu taun nan
lalu, sasudah 10 taun indak tabik di jaman Soekarno.” Parewa tamanuang. Umua
batambah laruik sanjo juo. Taraso kapatang ko baru, tapi alah tigo puluh satu
taun pulo lamonyo.
“Panjang umua-panjang umua,” Udin
Kacang Miang balalu. Tangah ari matoari maratak ubun-ubun di kapalo.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar
Terima kasih telah memberi komentas