“SARUPO kampuang di alahkan garudo, ko mah!”
“Langang.”
“Sunyi.”
“Tabunduang, den!”
“Karajo kareh.”
Maruhun Labaih, bajalan ka
ilia ka mudiak. Awan malinteh-linteh di ateh bukik Tarapuang. Alang babega.
Anak ayam mangkatorok katakuik-an. Inyo kini alah sampai di jalan kabau. Jalan
ka sawah tapi panduduaknyo lai pulo nan mati indak makan.
“Pabilo?”
“Di zaman Japang.”
“Asia sawah masuak gudang
Japang di Gaduang.”
“Amai paja, babaju kulik
tarok, bakodek goni.”
“Kutu jo tumo, banyak.”
Upiak Sibah mancaliak ka
lakinyo Maruhun Labaih. Matoari alah barangkek naiak. Banyak karajo nan perai
sajo di zaman Japang tu. Mandatakan palabuan kapa tabang di Gaduik, Tilatang,
lai pulo nan pai ka loge, mambuek jalan kareta api.
“Lai takana?”
“Buku Logas Narako Buatan Japang?”
“Lai, lai!”
“Nan di karang A-Damhuri.”
“Ngari awak!”
Maruhun Labaih bamanuang.
Mangana, katiko di bioskop Bukiktinggi, urang-urang kalua manonton film Japang,
diangkek ka ateh truk. Salanjuiknyo dibaok ka Logas (Loge). Indak ado nan
pulang babaliak: Mati jo tulang-tulang
baciciran.
“Ganeh bana tu?”
“Inyo sangko sudaro tuo indak
pamberang.”
“Bagero, na!”
“Tibo lampang di muncuang.”
Upiak Sibah, tamanuang juo.
Takana dek inyo rumah kuniang. Rumah
Kuniang tampak tantara Japang basanang-sanang. Di Bukiktinggi ado pulo
rumah kuniang tu!
“Lai mananam jarak?”
“Untuak aa tu?”
“Minyaknyo untuak minyak kapa
tabang.”
Marahun Labaih takana, kutiko
sikola di zaman Japang. Banyak saikere dari ado baraja. Banyak baparak mananam
ubi jo jaguang, dari pado sikola. Tiok pagi mambaok daun bungo rayo sakaruang
sumpik. Kudian dikumpukan, lalu dibao ka Sungaitanang, ka pabrik karateh.
“Bungo rayo jadi karateh.”
“Iyo!”
“Buah jarak minyaknyo untuak
kapa tabang.”
Upiak Sibah, manarawang.
Kutiko sikola inyo caliak Maruhun Labaih, boleang kapalonyo. Bacukua abih. Di
kapalonyo inyo jujuang karuang. Sampai di sikola Guberneman kalaih limo,
tadanga sirine ijok. Kironyo kapa tabang Japang di palabuan Gaduik sadang
latihan. Kapa tabang babaliang ciek “Icineng” manari-nari. Kadang-kadang tangak
luruih mamacu langik. Anak sikola banyanyi basamo: “Komi Gayo”. Lalu manakuak ka matoari tabik, lalu Guru Kapalo
mambari aba-aba: ”Teno Haiko, Saikere!!!”.
Pungguang samo data jo kapalo, ampek limo derajat! RMS
Tidak ada komentar:
Posting Komentar
Terima kasih telah memberi komentas